Opowiadanie kryminalne „warszawskiego Sherlocka Holmesa” z pierwszej połowy XX wieku, podane z pierwszej ręki. Daniel Bachrach, aspirant Urzędu Śledczego w Warszawie, wspomina sprawę kryminalną, którą prowadził. Ukarany niegdyś za sutenerstwo Rozenberg znika nagle bez śladu. Kiedy dwa miesiące później kroniki policyjne z prowincji notują tajemnicze zaginięcia młodych kobiet o ponadprzeciętnej urodzie, podejrzenie pada na eksprzestępcę. Czyżby Rozenberg wrócił do dawnej działalności na innym terenie?Znany komisarz warszawskiego Urzędu Śledczego Daniel Bachrach rozpoczyna śledztwo. Czy uda mu się dotrzeć do sprawcy i uratować kobiety, które padły ofiarą handlu ludźmi?Język, postacie i poglądy zawarte w tej publikacji nie odzwierciedlają poglądów ani opinii wydawcy. Utwór ma charakter publikacji historycznej, ukazującej postawy i tendencje charakterystyczne dla czasów, z których pochodzi.Daniel Bachrach – aspirant Policji Państwowej, Naczelnik Urzędu Śledczego w Nowogródku, detektyw londyńskiej City Police, autor. W latach 20. XX wieku kierował tzw. brygadą fałszerską w warszawskim Urzędzie Śledczym. Był podwładnym komisarza Ludwika Mariana Kurnatowskiego, który, podobnie jak Bachrach, wydał swoje wspomnienia z pracy w formie opowiadań. Bachrach nazywany był warszawskim Sherlockiem Holmesem. Jego kryminalne opowieści drukowane były pierwotnie w prasie w latach 1931-35.
