Laxdæla saga segir frá landnámi konu að nafni Auður (Unnur) djúpúðga, sem nam land à Dalasýslu og afkomendum hennar. Sagan gerist að miklu leyti à Laxárdal og dregur þaðan nafn sitt. Helstu atburðir sögunnar snúast um ástarþrÃhyrning þeirra Guðrúnar ÓsvÃfursdóttur, Kjartans Ólafssonar og Bolla Þorleikssonar. Báðir sóttust þeir frændur, Kjartan og Bolli, eftir hylli Guðrúnar. Upphaflega átti Guðrún vingott við Kjartan, þar til hann hélt til Noregs ásamt Bolla frænda sÃnum. Hugðust þeir koma heim að þremur árum liðnum. Bolli kom svo að utan á undan Kjartani með þau tÃðindi að Kjartan ætti à sambandi við aðra konu þar ytra. Sjálfur bað hann þá um hönd Guðrúnar en þegar Kjartan kemur heim aftur upphefst mikið hefndarævintýri. Laxdæla er oft sögð vera harmþrungnust en jafnframt einna rómantÃskust Ãslendingasagnanna og hefur þeirri spurningu verið varpað fram hvort höfundur hennar sé hugsanlega kona. Ãslendingasögurnar eru einstakar að þvà leyti að höfunda þeirra er hvergi getið. Sögurnar hafa að öllum lÃkindum varðveist à munnlegri geymd og sÃðar rituðum heimildum en frumtexta sagnanna er hvergi að finna. Sögurnar eru afar mikilvæg heimild um lÃf Ãslendinga á miðöldum og eru bækurnar óneitanlega stór hluti af Ãslenskum menningararfi. Þær eru um fjörutÃu talsins og fjalla að mestu um lÃf bænda og vÃkinga á miðöldum þar sem hefndin réði rÃkjum.
