Manuel Darriba – författare

Un personaxe, un eu, escritor insatisfeito, desdóbrase en catro diálogos sobre cuestións fundamentais (o sexo, o éxito, a familia, a morte) e dá a coñecer un feixe de relatos arredor do misterio da identidade. Como se forma? Como se modela? En que medida depende da contorna, da Historia e das dinámicas de poder? «A identidade» son relatos de iniciación, de guerra, psicolóxicos e policiais. Historias localizadas en tempos e lugares moi diversos. Manuel Darriba segue a achegarse a temas de calado existencial, saltando entre xéneros e mesturándoos. Unhas teimas que o sitúan nas correntes heterodoxas e vangardistas da literatura galega.

Relatos sobre mundos que integran un mundo poliédrico. Lugares que se resisten á escritura. As percepcións comparecen distorsionadas, fóra do refuxio da certeza. Manuel Darriba reivindica a etiqueta de «escritor transxénero». A súa narrativa está infiltrada de elementos poéticos. A súa poesía incorpora elementos narrativos. O autor segue a desenvolver un programa artístico propio, conducindo o discurso por camiños pouco explorados.

Ganzúa, escritor fracasado e vagabundo existencial, cruza a cidade nocturna nas últimas horas do mundo. A guerra de clases e a catástrofe climática empurran o planeta ao cataclismo final. Ganzúa pouco sabe e nada espera. Renunciou a desvelar o único misterio que lle importaba: como escribir literatura. A historia transcorre baixo o ruído e a furia, sen respecto pola narración convencional nin fronteiras entre xéneros. Da comedia negra ao panfleto político, do relato sentimental á novela de aventuras. Coa súa narrativa innovadora, Manuel Darriba compón en «A realidade» unha sinfonía en aparencia demencial, pero con todos os parágrafos medidos para que digan o que o autor quixo dicir.

O bosque, eido primario onde a natureza impon o seu poder, esta a ser penetrado por hordas de refuxiados de guerra. Proceden da Cidade, trasunto de civilizacion sepultada baixo a barbarie. Dous irmans-paradigma, Hans e Greta, encarnan de seu a aprendizaxe da crueldade e o asedio a inocencia. Obra polimorfa, de multiples rexistros (do western apocaliptico ao relato de iniciacion) que se ensamblan nunha estrutura de sinfonia atonal. Novela de limites, de cuestions definitivas, da man dun autor que concibe a literatura como laboratorio de experimentacion artistica e discurso indagatorio no bosque do real.