R. Baetens – författare

Velen interesseren zich vandaag voor het verleden. Dit stelt het probleem van de toegankelijkheid van de historische bron. Het lezen van de handgeschreven teksten blijft een noodzaak en schrikt de gebruiker in spe wel eens af. Ook de evolutie van het historisch onderzoek, in het bijzonder de verfijning van de methodologie en de vernieuwing van de probleemstelling overtuigden de auteurs een totaal nieuw soort oefenboek op de markt te brengen. De didactische aanpak staat centraal. Een aantal transcripties zijn op microfiche gezet, zodat de gebruiker niet stiekem de oplossing kan bekijken. Het unieke van deze atlas ligt in de rijkdom van het aangeboden materiaal, wat bestaat uit meer dan 300 teksten. Etant donne le nombre croissant de ceux qui etudient et interrogent le passe, l'accessibilite de la source historique reste de toute premiere importance. La lecture des textes manuscrits demeure une necessite, et parfois elle effraie l'utilisateur potentiel. L'evolution de la recherche historique, et notamment le raffinement de la methodologie, et le renouvellement de la problematique, amenerent les auteurs a mettre sur le marche un manuel totalement nouveau. L'approche didactique est centrale. Un certain nombre de transcriptions sont mises sur microfiche, notamment pour eviter que l'utilisateur ne contourne trop facilement les problemes de lecture. L'originalite de cet atlas tient a la richesse du materiau offert au lecteur. Plus de 300 textes ont ainsi ete retenus.

In the Survey of Recent Historical Works, which according to custom concludes this IXth volume of the Acta, is a notice of the recent ''Report of the Dutch research, with suggestions for future development''. Such a report could easily be classified as an attempt to bring pressure to bear on financial resources for support of a somewhat neglected branch of scientific effort, indeed as a symptom of the current disease of notatitis. A recent special issue ''Regeren door notas'', of the periodical Beleid and Maatschappij, March-April 1976, discusses this severe Dutch epidemic of official note-writing, for any purpose, on any matter, at any time, by any sort of official committee to any sort of official body. But even if such were the only reason for the production of this Report, which indeed it is not, the Report will stand on its own feet, as significant and of consequence. In general, however, this Report makes sad reading. It would seem that Dutch historical research and historiography lags far behind comparable foreign developments. There are said to be immense gaps in knowledge of and insight into virtually all fields of the Dutch past and moreover a total lack of modem sophistication. Inevitably, currently fashionable techniques such as programming, co-ordination, and teamwork are suggested as desirable, and a preference is expressed for the currently highly regarded socio-historical approach.