De specifieke taak van de Intensive Care Unit (ICU) in het ziekenhuis is het bewaken en zo nodig tijdelijk vervangen van een of meer vitale functies in díe situaties waar kans op herstel bestaat. De patiënten op deze afdeling kunnen zeer uiteenlopende ziektebeelden vertonen, die als gemeenschappelijke factor hebben dat zij levensbedreigend (kunnen) zijn. Door de complexiteit van de aandoeningen, waarbij meerdere orgaansystemen tegelijk betrokken kunnen zijn, bestaat de mogelijkheid dat zich specifieke problemen voordoen, die niet alleen van somatische, maar ook van psychische aard kunnen zijn. Bovendien zijn behandelingsmogelijkheden en inzichten voortdurend aan verandering onderhevig. In Intensieve geneeskunde, dat een voortzetting is van het eerder verschenen Intensive care, worden vanuit de theorie (de pathofysiologie) de bewakings- en behandelingsmogelijkheden en -principes van de vele vaak levensbedreigende aandoeningen besproken. De praktijk vanalledag komt ruimschoots aan bod. Intensieve geneeskunde kan de basis vormen voor duidelijke richtlijnen voor de bewaking en behandeling op elke IC-afdeling. Het is dan ook niet alleen geschikt voor specialisten die IC-patiënten behandeln, maar ook voor assistenten in opleiding. Bovendien is het voor IC-verpleegkundigen een onmisbare vraagbaak.
Cette étude se propose de définir, à partir d'un corpus de 25 grammaires du français représentant le sommet de la production grammaticographique, le contenu de la "grammaire traditionnelle", de suivre son évolution pendant la première moitié du 20e siècle et d'analyser ses rapports complexes avec la réflexion contemporaine en linguistique.La perspective historiographique adoptée est celle d'une histoire "interne" axée sur le contenu de la description grammaticale, complétée par des données "externes" relevant de l'histoire sociale et institutionnelle. Cette étude innove en ce qu'elle fournit un examen «transversal» de problèmes et de concepts, articulé selon trois axes: les «catégories» de la description, la «méthode» et l'«orientation théorique» des grammaires.L'analyse détaillée met en évidence le statut problématique de la syntaxe traditionnelle: celle-ci pâtit d'une "bidirectionnalité" profonde, vu qu'elle pratique l'alliance d'une approche ascendante (catégorielle) et d'une approche descendante (sémantico-logique). Le conflit entre ces deux optiques engendre des discontinuités dans le dispositif descriptif.