Kniga Dehvida Vuttona — istoriya velikoj nauchnoj revolyucii, rezul''tatom kotoroj stalo rozhdenie nauki v sovremennom smysle ehtogo slova. Novaya nauka — ne prosto peredovye otkrytiya ili metody, ehto novoe ponimanie togo, chto takoe znanie. V XVI veke izmenilsya ne tol''ko podhod k nej — vse starye nauchnye terminy priobreli inoe znachenie. Teper'' my vse govorim na yazyke nauki, slozhivshemsya v ehpohu intellektual''nyh i kul''turnyh reform, hronologicheskie ramki kotoroj avtor opredelyaet ochen'' tochno. U novoj civilizacii byli svoi mucheniki (Dzhordano Bruno i Galilej), svoi geroi (Kepler i Bojl''), propagandisty (Vol''ter i Didro) i skromnye remeslenniki (Gil''bert i Guk). Ona dala nachalo novomu racionalizmu, pokonchivshemu s alhimiej, astrologiej i veroj v koldovstvo. Dehvid Vutton menyaet nashe predstavlenie o tom, kak proiskhodili ehti znakovye preobrazovaniya."Nauka — programma issledovanij, ehksperimental''nyj metod, vzaimosvyaz'' chistoj nauki i novoj tekhniki, yazyk otmenyaemogo znaniya — poyavilas'' v period s 1572 po 1704 g. Posledstviya ehtogo vidny do sih por — i, po vsej veroyatnosti, ne ischeznut nikogda. No my ne tol''ko ispol''zuem tekhnologicheskie preimushchestva nauki: sovremennoe nauchnoe myshlenie stalo vazhnoj chast''yu nashej kul''tury, i teper'' nam uzhe trudno predstavit'' mir, v kotorom lyudi ne govorili o faktah, gipotezah i teoriyah, v kotorom znanie ne bylo osnovano na svidetel''stvah i gde u prirody ne bylo zakonov. Nauchnaya revolyuciya stala pochti nevidimoj prosto potomu, chto ona okazalas'' udivitel''no uspeshnoj". (Dehvid Vutton)
