Terraza

Un home contempla a vida e o paso do tempo desde a terraza dun bar e escribe poemas mentres toma un cafe. Pero a vida -e o tempo-, coma un agromo que se renova cada dia, nunca se deten, nin nas miradas extraviadas dos perdedores, nin na arrogancia indomable dos adolescentes, nin no narcisismo fetichista das redes sociais, nin na estraneza das avestruces que se ocultan, nin na aceptada resignacion das persoas devoradas pola rutina, nin na ambicion insolente e pretensiosa das motos.