De tovervalk 3 - De demonenkoningin:Carvallo en zijn vrienden belanden op een onherbergzame wereld waar stormen razen en groene demonen op de loer liggen. Als ze Monika zijn kwijtgeraakt gaan de anderen naar haar op zoek. Ze zijn bang dat ze in gevaar is. Maar wat er in werkelijkheid met haar is gebeurd had niemand kunnen vermoeden.De reeks over de tovervalk is geschreven door Peter Gotthardt en geïllustreerd door Jan Solheim. Lees ook de andere boeken in de serie over De tovervalk: De gekke heks, De gekooide valk, De demonenkoningin en De dochter van de drakenkoning.De tovervalk 4 - De dochter van de drakenkoning:Het vierde en laatste boek in de serie over Sandra, Monika, Sigurd en de mysterieuze prins Carvallo.Eindelijk lukt het de kinderen prins Carvallo te helpen zijn eigen wereld terug te vinden. Maar hier is niets zoals ze zich het hadden voorgesteld. De planeet wordt bevolkt door draken, en Carvallo‘s mensen zijn gevlucht. Hoe moeten ze zich hier redden?De reeks over de tovervalk is geschreven door Peter Gotthardt en geïllustreerd door Jan Solheim. Lees ook de andere boeken in de serie over De tovervalk: De gekke heks, De gekooide valk, De demonenkoningin en De dochter van de drakenkoning.Peter Gotthardt (geb. 1946) is een Deense kinderboekenschrijver die een opleiding tot bibliothecaris heeft gevolgd. In 2006 is Gotthardt gestopt met zijn werk op de kinderafdeling van een bibliotheek om zich volledig op zijn schrijverscarrière te kunnen richten. Een deel van zijn werk als bibliothecaris bestond in het organiseren van activiteiten voor kinderen. Hier kwam Gotthardt erachter dat je met een goed verhaal de belangstelling van kinderen voor een onderwerp kunt wekken. Geïnspireerd door de verhalen die hij aan de kinderen vertelde, gaf hij in 1984 zijn eerste kinderboek uit: een verzameling sprookjes met de titel Finn en zijn mannen en de rode heks. Naderhand heeft Peter Gotthardt nog een groot aantal kinderboeken geschreven, waaronder De zoektocht naar het meesterboek (2000) en De doden komen ‘s nachts tevoorschijn (2003).
