Drugi tom cyklu „Opowieści starych drzew”

Coraz trudniej oddzielić dobro od zła, a okrucieństwo staje się orężem obu stron.

Rebelia w Sahinrze trwa, walki stają się coraz bardziej krwawe i coraz bardziej bezwzględne. Rodzi się pytanie – dokąd to wszystko zmierza? Trzecia kompania pod dowództwem Asgera Sidorta otrzymuje zadanie pozyskania w obozie jenieckim i wśród dezerterów nowych ochotników, którzy przyłączą się do powstania. Podczas realizowania tej z pozoru łatwej misji kapitanowi i jego towarzyszom przyjdzie mierzyć się nie tylko ze skorumpowanymi urzędnikami, zdeprawowanymi członkami armii i religijnymi fanatykami, ale także z magią, która wnika do serc i wydobywa instynkty ukryte w głębi jaźni.

Agnieszka Osikowicz-Chwaja – uczyła w szkole, projektowała i robiła biżuterię, ale to pisanie daje jej największą satysfakcję. Na początku chciała pisać powieści historyczne, jednak przerzuciła się na fantastykę. Zaczynała opowiadaniami w „Esensji”, „Okolicy Strachu” i „Silmarisie”. Wreszcie przyszedł czas na pełnokrwiste powieści. A jak już przyszedł to zaowocował m.in. cyklem „Opowieści starych drzew”: „Pamięć lasu”, „Szepty na wzgórzach” (w plebiscycie www.granice.pl nagrodzone tytułem Najlepsza Książka Roku 2021 w kategorii fantastyka), który zamyka (obecnie) tom „Popioły na rozstajach”.

Drugi tom cyklu „Opowieści starych drzew”

Coraz trudniej oddzielić dobro od zła, a okrucieństwo staje się orężem obu stron.

Rebelia w Sahinrze trwa, walki stają się coraz bardziej krwawe i coraz bardziej bezwzględne. Rodzi się pytanie – dokąd to wszystko zmierza? Trzecia kompania pod dowództwem Asgera Sidorta otrzymuje zadanie pozyskania w obozie jenieckim i wśród dezerterów nowych ochotników, którzy przyłączą się do powstania. Podczas realizowania tej z pozoru łatwej misji kapitanowi i jego towarzyszom przyjdzie mierzyć się nie tylko ze skorumpowanymi urzędnikami, zdeprawowanymi członkami armii i religijnymi fanatykami, ale także z magią, która wnika do serc i wydobywa instynkty ukryte w głębi jaźni.

Agnieszka Osikowicz-Chwaja – uczyła w szkole, projektowała i robiła biżuterię, ale to pisanie daje jej największą satysfakcję. Na początku chciała pisać powieści historyczne, jednak przerzuciła się na fantastykę. Zaczynała opowiadaniami w „Esensji”, „Okolicy Strachu” i „Silmarisie”. Wreszcie przyszedł czas na pełnokrwiste powieści. A jak już przyszedł to zaowocował m.in. cyklem „Opowieści starych drzew”: „Pamięć lasu”, „Szepty na wzgórzach” (w plebiscycie www.granice.pl nagrodzone tytułem Najlepsza Książka Roku 2021 w kategorii fantastyka), który zamyka (obecnie) tom „Popioły na rozstajach”.