Agustín Fernández Paz – författare

Un día, os nenos e nenas da cuadrilla baten cunha persoa enigmática, capaz de facer as cousas máis estrañas e fascinantes. Con esa persoa van emprender a aventura de cambiar por completo a cidade onde viven. E non vai ser unha tarefa doada. A primeira obra infantil publicada por Agustín Fernández Paz é un conto ecoloxista que nos lembra que é posible mellorar o mundo comezando polo máis próximo.

Han inaugurado un enorme supermercado enfrente de la casa de Raquel. Aunque no para de entrar y salir una marea de gente, nadie se fija en un hombre que pide en la puerta... excepto ella. Un día comienzan a hablar y Raquel descubre que la realidad en la que vive no es la única que existe. ¿Hasta qué punto se ve la sociedad como es y no como debería ser? ¿Hay gente invisible? Una novela que desvela el egoísmo del llamado mundo civilizado.

El pintor Adrián Novoa decide comprar una casa en una aldea de Galicia, a raíz de una apuesta con su amigo Xavier, un escritor. A través de las cartas que el pintor le dirige a su amigo, se vislumbra un gran misterio que amenaza con atraparlos irremediablemente. Una novela, reflejo de las historias clásicas de terror, que es un claro homenaje al genial autor H.P. Lovecraft.

Diana, una niña, observa desde su ventana el terrible incendio que arrasa el monte del Castro. A la mañana siguiente decide subir al bosque y allí encuentra un fantástico ser que cambiará su manera de ver la vida. Una novela que es un canto a la esperanza y la amistad.

Daniela, una nina de nueve anos, pasa unos dias en casa de su abuela en Mondonedo, mientras sus padres terminan la mudanza de Lugo a Vigo. La nina sube a la buhardilla para curiosear y en el viejo baul que su bisabuelo trajo de Cuba escucha un ruido. Al abrirlo se encuentra con un raton que se pone a hablar con ella. Este le explica que es un extraterrestre en mision de reconocimiento de la Tierra que tiene la facultad de cambiar de forma y de hacerse invisible.

En la fosa atlantica, donde los paises europeos vertieron residuos radiactivos hasta 1982, dos pesqueros descubren una gran mancha brillante que produce un misterioso resplandor en el mar. Cuando la OTAN envia unos barcos a examinar la zona, se descubre que se trata de unas curiosas flores blancas de intenso aroma. Quien huele estas flores se vuelve pacifista. Alba, una chica gallega que se siente atraida por este descubrimiento, se ira adentrando en la investigacion sobre las flores y hasta viajara a la zona con un grupo de ecologistas y periodistas. Una aventura que acabara teniendo repercusion mundial.

Dos intrepidas ninas son las protagonistas de los relatos que forman este volumen. En el primero conoceremos a Sara, que no pierde la esperanza de encontrar con vida a su hermano Uriel, desaparecido en los alrededores de Isla Negra. En el segundo, es Branca quien no duda en emprender un incierto viaje para acabar con la Niebla Negra que ha hechizado a sus padres y que va dejando un rio de muerte tras de si.

Cos pes no aire e unha novela breve que recolle a historia de Daniel, un oficinista que leva unha vida monotona e gris. Un dia, de xeito casual, descobre que pode elevarse polo aire con so desexalo intensamente. Temeroso de que outras persoas descubran o seu segredo, Daniel vese forzado a modificar todos os seus habitos. Pero o cambio maior vira cando descubra que non e el so quen ten esa estrana cualidade. Velaqui unha narracion onde se abordan as dificultades que algunhas persoas tenen polo feito de vivir nunha sociedade que exclue o que non considera normal. Deste xeito, Cos pes no aire e unha lucida e suxestiva parabola, na que latexa unha loanza da diferencia e unha invitacion a autoestima. Un libro que, coma O Principino ou outros titulos senlleiros, se dirixe a todas as persoas, sen distincion de idades. O libro, foi ilustrado por Miguelanxo Prado, que utiliza uns encadres orixinalisimos empregando unha tecnica que lembra os seus mellores traballos.

Tres pasos polo misterio recolle tres relatos nos que a presenza do misterio ocupa un lugar central. En cada un deles unha persoa narra un suceso desacougante e inexplicable que acabou por mudar de xeito profundo a súa vida. O arqueólogo de "A serpe de pedra" conta os terribles acontecementos acaecidos nun museo de Lugo provocados pola maldición agochada durante miles de anos baixo un monumento megalítico. O mozo peregrino de "A vella foto das estrelas" relata como debido a un encontro marabilloso acaecido no Camiño de Santiago tocou o misterio da presenza terrible e marabillosa que vén coa noite chea de estrelas. O historiador de "As sombras do faro" rememora, trinta anos despois, os estraños e desacougantes sucesos, tan claros na súa memoria, da enigmática torre de Pontebranca, un faro derruído, onde se viviron experiencias terribles. Un libro que guía os nosos pasos polos camiños do misterio, da intriga e do terror.

¿Que estraña misión trae un extraterrestre deica o noso planeta? ¿Que sucede cando se mantén unha estarrecedora relación cun fantasma? ¿Que segredo garda unha misteriosa pedra atopada na area dunha praia? Estas son algunhas das preguntas que fixeron nacer os relatos deste libro de Agustín Fernández Paz. Rapazas, un dos clásicos da nosa literatura para adolescentes, recolle seis historias moi diversas, pero cun fío común: todas elas teñen unha rapaza como protagonista. Deste xeito, as páxinas de Rapazas achégannos un retrato plural desa etapa fronteiriza chamada adolescencia. A nova edición de Rapazas dentro da colección Fóra de Xogo foi totalmente revisada polo autor, que reescribiu cada un dos contos publicados por Xerais en 1993.

Unha man bota no lume unha foto, que se resiste a arder, pero que acaba feita cinza, coma un soño que se esvaece. Un vampiro solitario vaga polas rúas da noite coruñesa, na procura do seu alimento cotiá. Unha pantasma regresa, como cada vinte cinco anos, ó vello pazo familiar. Velaí algunhas das imaxes que fixeron nacer os cinco relatos de ''''Amor dos quince anos, Marilyn''''. Un libro co Agustín Fernández Paz quere render unha homenaxe ó cine e ós seus mitos, cando se cumpren cen anos do seu nacemento. ''''Amor dos quince anos, Marilyn'''', publicado inicialmente na colección Merlín en 1995, recupérase para a colección Fóra de Xogo, obtivo un unánime recoñecemento da crítica: ''''Agustín Fernández Paz rende homenaxe á sétima arte nun volume onde os recordos e a paixón se mesturan nunha escrita colorista e áxil. Fernández Paz propón unha deliciosa narración sobre un olimpo de estrelas onde a vida e o soño olen a celuloide'''' (O Correo Galego). ''''Actores que deixaron pegada na grande pantalla, personaxes que atoparon no celuloide o mellor dos medios para facerse reais, e todo un cúmulo de sensacións, vivencias e sentimentos xurdidos ó redor das tardes de cine, entretecen estas cinco historias magnificamente narradas nas que o autor, confírmase, de novo, como un dos máis interesantes do actual panorama literario" (Xián Xaneiro, CLIJ)'''' "A conclusión engaiolante que un tira lendo ''''Amor dos quince anos, Marilyn'''' é que o autor sabe que a ''fábrica dos soños'' do ser humano non vai morrer xamais" (Xoán Acuña, Atlántico diario).

Grou, o Merlo Vello, ensinalles aos merlinos mais novos todo aquilo canto deben saber para sobrevivir. Bulebule queda tan fascinada coa historia do Merlo Branco que cre ser ela a elixida para lle dar vida a ese merlo que ha traer outra epoca de felicidade a sua especie. Mais cando a Roda da Vida da unha volta comprende que o Merlo Branco esta en cada un, sen distincion de cal sexa a sua cor ou seu aspecto. O seu sono agora e ser unha Merla Vella para contarlles aos mais novos os segredos da Roda da Vida, que xira e xira e nunca deten o seu xirar.

En fronte da casa de Raquel abriron un enorme supermercado. Aínda que unha marea de personas entra y sae constantemente, ninguén repara nun home que pide na porta, como se fose invisible para os adultos.Pero Raquel descobre o seu misterio: o su nombre é Skywalker, e vén doutro planeta nunha misión secreta que só ela pode compartir.

Gabriel Lamas ten cincuenta anos e vive en París desde 1970. Aos dezaoito anos marchou de Monteverde, a súa vila natal, e nunca máis volveu. Nin sequera cando morreu o seu pai, inxustamente acusado dun delito polo que foi condenado e encarcerado, nun proceso que provocou a súa morte, en 1972. Só trinta e dous anos despois, o falecemento da súa nai é o que o forza a regresar. Entón, comprobará que nunca podemos fuxir do noso pasado e que as feridas mal curadas non deixan de supurar. O encontro coa ánima do seu pai, na desolada casa familiar cambiaralle a vida para sempre. En Non hai noite tan longa atopamos os ecos dos temas esenciais da literatura e das figuras dos personaxes clásicos, inseridos nunha narración de escrita transparente que flúe coma a auga. Unha obra de lectura engaiolante, debedora das técnicas da novela negra, que ofrece unha minuciosa indagación moral e unha ácida ollada crítica sobre a nosa sociedade en dous momentos da historia próxima: os últimos anos da ditadura e os primeiros do século XXI. Mais tamén, como acuñou Shakespeare nunha das pasaxes máis citadas de Macbeth -«Reunide todo o ánimo que poidades. Que non hai noite tan longa que non remate en día»-, esta obra propón unha mensaxe de confianza no futuro e na recuperación da dignidade das persoas. Unha novela que non ha deixar a ninguén indiferente.

Cando o doutor Vítor Moldes comeza a traballar na clínica psiquiátrica Beira Verde, ten como primeira paciente a Laura Novo, unha muller coa memoria borrada, que ocupa as horas do día en escribir de xeito compulsivo o seu nome, aferrada a el coma se fose o único resto dalgún naufraxio emocional. Mediante unha terapia innovadora, o doutor consigue que a paciente abandone a súa prisión interior e comece a lembrar o seu pasado.«Escríbao todo, reviva outra vez o que pasou. Escriba o que non é capaz de expresar con palabras en voz alta. Así irán collendo sentido as lembranzas que agora permanecen enmarañadas na súa memoria.» O doutor conseguirá que Laura rememore todo o que lle sucedeu nos meses anteriores, cando unha escura sombra parecía ameazar a súa vida. Ningún dos dous podía imaxinar que lle estaban abrindo a porta a unha realidade terrible, ao esqueceren que por baixo da tranquilizadora superficie da vida os terrores máis fondos agardan a ocasión propicia para destruírnos.

Despois dunha longa estadia en Quebec, o escritor Xabier Louzao volve a Galicia e atopase coas cartas que o seu amigo Adrian lle escribira durante a sua ausencia. Unhas cartas que, nunha espiral de enigmas, descobren os estranos sucesos que esta a vivir Adrian na sua nova casa e que levan a Xabier a acudir na sua axuda. Pero ali, na vella casa colonial, os dous amigos teran que enfrontarse a misterios que talvez as persoas nin tan sequera somos quen de imaxinar.

Sara, unha moza de dezaseis anos, narra de forma apaixonada os acontecementos que durante unhas vacacións de verán na casa da avoa foron un auténtico terremoto na súa vida e lle axudarán, dende entón, a enfrontala dunha forma distinta. No cuarto que ocupa sentirá o inquietante desacougo dunha presencia fantasmal. Alí atopará, tamén, un fato de cartas e fotos, unha libreta de caligrafía apertada e unha selecta biblioteca que a levarán a descubrir unha inesquecible historia de amor e desamor entre dous mestres republicanos, que se produciu durante a Guerra Civil e os amargos anos da posguerra. Noite de voraces sombras, a nova novela de Agustín Fernández Paz, aborda un tema que hoxe está en primeiro plano, como é a recuperación das vidas e dos ideais que quedaron rotos trala guerra civil e a posguerra, así como a necesidade de que as novas xeracións descubran esa realidade, porque non se poderá construír nada auténtico sobre a desmemoria. Ademais disto, Noite de voraces sombras aborda outras cuestións de non menor importancia: como a presencia permanente do misterio nas nosas vidas, encarnado na trama nunha estraña presencia fantasmal no cuarto da protagonista; e da ambigüidade como xeito de enfrontarse aos acontecementos, que obriga ao lector a dubidar entre se todo é real ou se todo é froito da subxectividade da protagonista. Despois da publicación de Aire negro, unha novela de amor e terror que obtivo unha grande acollida do público e da crítica, foi "Premio Protagonista Jove", outorgado polos lectores cataláns, e incluída nas Lista de Honra do IBBY e do White Ravens da Biblioteca de Munich, Agustín Fernández Paz ofrece, coa súa característica mestría narrativa, unha obra na que aborda a recuperación das vidas e dos ideais que quedaron rotos trala guerra civil e a amarga posguerra. Unha emocionante novela, onde os sentimentos ocupan un papel moi relevante, sobre a memoria de tantos soños rotos pola guerra, polo exilio e pola distancia.

Verán de 1995. No pazo dos Soutelo, ao facer unhas obras de restauración, descóbrese un esqueleto dentro dunha alfombra enrolada, oculto entre dous tabiques. Un cadáver emparedado hai máis de cincuenta anos, cun furado de bala na cabeza. Quen é o morto? Que man empuñou a pistola que o asasinou? Clara Soutelo, testemuña involuntaria da descuberta, asume o reto de desvelar o misterio que se agocha tras as dúas preguntas. Unha investigación complexa, que a levará a indagar no pasado da súa familia. Moito tempo despois, cando xa é maior, decídese a contar os sucesos daquel verán dos seus dezaseis anos, cando descubriu a plenitude do primeiro amor e mudou para sempre a súa forma de entender a vida. ''''Corredores de sombra'''' de Agustín Fernández Paz é un thriller moral onde se pretende desvelar un dobre misterio (quen é o morto, quen o asasinou?) que nos leva a unha investigación, con momentos de grande tensión, e unha resolución na liña das mellores novelas negras. Mais tamén é unha novela sobre a progresiva toma de conciencia da protagonista obrigada a elixir o camiño polo que quere facer a súa vida, mesmo se iso implica opoñerse a súa familia e todo o que significa. Unha novela memorable que confirma a Agustín Fernández Paz como un dos narradores primeiros da literatura galega.

Doce de abril de 1961: o cosmonauta Iuri Gagarin convértese no primeiro ser humano en viaxar ao espazo exterior. Comezaba a era espacial, e tamén unha década que traería grandes cambios. Cincuenta anos despois, Miguel Mendiguren, un home na fronteira dos sesenta anos, mentres vela os días derradeiros da súa nai nun cuarto de hospital, lembra a proeza do cosmonauta ruso. Daquela el tiña dez anos e gañara un concurso escolar de redacción cun traballo sobre esa primeira viaxe espacial. A raíz diso, os outros nenos pasan a chamarlle Gagarin, un sobrenome que o acompañará durante toda a súa infancia e adolescencia. Mentres se apaga a vida da nai, Miguel lembra os seus anos mozos, na Coruña da década dos sesenta. Os seus rexentan unha imprenta e unha libraría de barrio, aparentan ser unha familia coma as outras. Mais esconden perigosos segredos que Miguel irá desvelando a medida que se abre á complexidade da vida. Unha vida na España desa época, coa ditadura de Franco e a represión das liberdades máis básicas, coa ameaza permanente da Brigada Político Social, a policía secreta do Réxime. E tamén coa oposición clandestina, barreira imprescindible contra a barbarie. Naquel tempo de mocidade, Miguel tamén experimenta a revolución interior que supón namorarse. O arrebato da paixón e a dor da ausencia, nunha relación marcada polas diferenzas de clase. Emocionante historia de amor, engaiolante novela de formación e da memoria, A viaxe de Gagarin confirma a Agustín Fernández Paz como mestre da narrativa do noso tempo.

Este libro consta de oito contos. A súa característica é que todos se desenvolven a partir dos anuncios por palabras dos xornais. "Unha chave non é suficiente" é o que abre o libro. Nel cóntase a aventura dun home que ve o ceo aberto cando atopa un anuncio indicando que "se duplica calquera chave, con ou sen mostra". "O caso do unicornio azul" conta a historia dunha unicornia que acode a unha axencia matrimonial, para atopar parella axeitada. "Vanesa e o anuncio da televisión" conta a historia dunha nai empeñada en que a súa filla sexa unha artista da televisión. "Un artista de neon": un fabricante de rótulos luminosos teima en modificar o mal gusto dos seus clientes, cuns resultados desastrosos. Un vampiro pode ser o empregado idóneo dunha fábrica de ataúdes, tal e como se nos conta no relato "O caso do estraño empregado" Spíderman ou o home-lobo poden ser postos en situacións límite, véndose na obriga de recorrer ás ofertas dos anuncios por palabras. Isto é o que se narra en "Ser superheroe non é doado" e "Noites de lúa chea". "O libro das infinitas historias", o conto que cerra o volume, relata a incesante procura dunha libreira, dona dunha casa de compra-venda, que vai tras dun libro de máxicas propiedades.

Daniela esta pasando uns dias na casa da sua avoa antes de mudarse coa sua familia a unha nova cidade. Unha tarde sobe ao faiado a explorar e ali leva o susto da sua vida. Ao abrir un baul, aparecelle un rato decidido a falar con ela e que, en realidade, e un extraterrestre! Poderan chegar a entenderse dous seres tan diferentes?

Un estrano resplandor aparece no mar, nunha area conecida como Fosa Atlantica. Nesa zona, durante ben de anos, varios paises europeos mergullaron os residuos radioactivos das suas centrais nucleares. Cando a OTAN envia barcos ao lugar, descobrese algo sorprendente que as autoridades ocultan para non provocaren alarma entre a poboacion. Alba e unha rapaza que se sente intrigada polo misterio e desexa conecer a verdade. Tras introducirse como polison no barco, viaxara a zona cunha expedicion organizada por un grupo ecoloxista. Iniciase asi unha aventura que acabara tendo unha repercusion mundial. As flores radioactivas e unha novela critica coa destrucion da natureza e a manipulacion informativa. Un relato que aposta por un mundo mais xusto e en paz.

A mediados do seculo XXI, a doutora Sara Mettmann, membro da organizacion que rexe os destinos de Europa desde a sombra, viaxa a Galicia acompanada polo seu fillo David. A misteriosa desaparicion de David sera o inicio dunha cadea de desconcertantes sucesos que, coma un estrano pesadelo, acabara arrastrandoos a unha aventura que cambiara para sempre as suas vidas e talvez o destino da humanidade.

Un equipo de guionistas -tres mulleres e dous homes- recibe a encarga de escribir os guións dunha futura serie de televisión que se titulará As fronteiras do medo. Para concentrarse no traballo, acordan recluírse nun hostal solitario, nas terras da Fonsagrada. É inverno, no hostal só viven o matrimonio que o rexenta e mais outros tres hóspedes. Ao terceiro día, comeza a nevar. Unha tormenta que semella non rematar nunca, que interrompe as comunicacións e o fluído eléctrico, e que os deixa illados do mundo. Mentres traballan nas historias da serie irán descubrindo que naquel hostal ninguén é quen aparenta ser e que un medo irrefreable comeza a filtrarse nas súas vidas. A neve interminable é unha novela onde o misterio ocupa un lugar central. Nela explóranse os medos esenciais do ser humano e tamén aqueloutros orixinados pola desorde mundial deste século XXI. Un libro esencial na obra de Agustín Fernández Paz que vinte anos despois dialoga con Cartas de inverno.

Khoedi, unha nena de dez anos, ten que deixar a sua casa de Casamence, unha rexion ao sur do Senegal, para instalarse en Vigo, a cidade onde o seu pai xa leva varios anos emigrado. Na nova terra, a vida e dura para Khoedi: non conece a ninguen e todo lle resulta diferente. Esta en Europa, mais a sua cabeza e o seu corazon continuan en Africa. O unico lazo entre a nova realidade e o mundo que deixou atras e a Lua que brilla no ceo polas noites, que serve, ademais, para marcar o paso do tempo. Lua do Senegal, a primeira novela que Agustin Fernandez Paz publica tras a obtencion do Premio Nacional de Literatura Infantil, aborda o tema da emigracion, ese drama que supon abandonar o propio pais e marchar a outro para poder traballar e vivir con dignidade. E para falar do desarraigamento e do conflito emocional que supon ter que comezar desde cero nun lugar do que nada se conece, Fernandez Paz decidiu facelo a traves dunha nena que conta en primeira persoa as dificultades que atopa e a sua loita por entender o que para ela e un novo mundo. Mais Khoedi e unha contadora de historias. Foi a sua avoa a persoa que lle aprendeu esa arte, ese gusto por inventar historias e contalas en voz alta. Lua do Senegal foi ilustrado por Marina Seoane quen conseguiu adentrarse na alma da protagonista, ponerlle rostro ao resto dos protagonistas e reflectir as paisaxes de dous mundos tan diferentes.

Hai unha trama de fíos invisibles que une as vidas dos personaxes deste novo libro de relatos de Agustín Fernández Paz, ilustrado por Pablo Auladell: Diana, Sara, Pablo, Laura, Adrián... todos se namoran e descobren que o amor é un sentimento poderosísimo, capaz de transformalos por enteiro e facerlles ver a vida doutro xeito. Mais tamén experimentan a amargura do desamor, ou da ausencia, ou dos amores rotos. O amor en todas as súas variantes: desde o primeiro amor adolescente ata o que se mantén máis alá da morte. Aínda sabendo isto, as persoas sempre buscamos na nosa vida ese sentimento tan necesario como o aire que respiramos, quizais porque intuímos que, como escribe Orhan Pamuk en Neve, "na vida o único que queda é o amor". E sempre, os libros como compañeiros da aventura do amar. Un libro memorable.

Desde hai trinta e cinco anos, Damián traballa como operador de cabina no mellor cine da cidade. Cando recibe a noticia de que a sala vai desaparecer e que todos os empregados serán despedidos, a súa vida experimenta un cambio extraordinario que tamén afecta a Marga, a súa dona. Dun xeito progresivo, os seus corpos comezan a se volver transparentes, invisibles aos ollos das persoas que viven ao seu redor.Empregando recursos da novela fantástica e combinando o suspense cunha delicada melancolía, Fantasmas de luz fálanos dun dos grandes dramas contemporáneos: o da exclusión e a invisibilidade a que se ve sometida unha parte da sociedade.Fantasmas de luz tamén quere ser unha homenaxe ao cine, tanto ás vellas salas que foron esmorecendo como ás grandes películas que, sen ser a vida mesma, «axudan a entendela e enchen de esperanza o corazón».