Deotyma – författare

Deotyma, autorka słynnej "Panienki z okienka" zabiera czytelników w podróż po świecie science fiction. Opowiada historię tajemniczego listu, w którym zubożały wynalazca prosi o wsparcie swoich nowatorskich badań. Stawka jest wielka – naukowiec jest bowiem przekonany, że wynik badań zmieni całą dotychczasową naukę. Zaciekawiona adresatka postanawia osobiście poznać wynalazcę i w tym celu wraz z przyjaciółką odwiedza mężczyznę w domu. Na miejscu okazuje się, że naukowiec posiadł nadzwyczajną moc zaglądania w przeszłość….Deotyma, właściwie Jadwiga Łuszczewska (1834-1908) – polska poetka i powieściopisarka. Wychowana w rodzinie patriotycznej, czuła przywiązanie do polskiej tradycji. Podróżowała po ziemiach polskich, a także po Europie. Pseudonim artystyczny wybrała jej matka, gdy Jadwiga była nastolatką. Angażowała się w działalność patriotyczną, a od 1870 roku prowadziła własny salon literacki. Choroba odsunęła ją od życia towarzyskiego. Opublikowała liczne tomy poezji, była autorką dramatów i powieści. Te ostatnie, skierowane do młodzieży przyniosły jej popularność: „Panienka z okienka”, „Branki w jasyrze” oraz „Pamiętnik”.

Ludmiła pochodzi z zamożnego rodu. Po śmierci rodziców, opiekę nad nią sprawują stryjowie, którzy niezwłocznie chcą ją wydać za mąż. Dziewczyna chroni się przed niechcianym małżeństwem w klasztorze, który szturmem zajmują Tatarzy. Ludmiła zostaje branką w jasyrze, lecz wraz z innymi jeńcami zostaje odbita przez wojska wojewody krakowskiego. Natychmiast rusza do posiadłości swojej przyjaciółki Elżbiety, by ostrzec ją przed nadciągającym niebezpieczeństwem. Niestety kobieta trafia do tatarskiej niewoli, a Ludmiła za wszelką cenę stara się ją odbić. W walce o dobro przyjaciółki nie cofa się przed niczym, a jej emocjonujące przygody niespodziewanie przyniosą uczucie ponad podziałami. Deotyma, właściwie Jadwiga Łuszczewska (1834-1908) – polska poetka i powieściopisarka. Wychowana w rodzinie patriotycznej, czuła przywiązanie do polskiej tradycji. Podróżowała po ziemiach polskich, a także po Europie. Pseudonim artystyczny wybrała jej matka, gdy Jadwiga była nastolatką. Angażowała się w działalność patriotyczną, a od 1870 roku prowadziła własny salon literacki. Choroba odsunęła ją od życia towarzyskiego. Opublikowała liczne tomy poezji, była autorką dramatów i powieści. Te ostatnie, skierowane do młodzieży przyniosły jej popularność: „Panienka z okienka”, „Branki w jasyrze” oraz „Pamiętnik”.