Eva Mejuto – författare

Todo e posible cando nos ponemos a ler e nos deixamos levar polas paxinas dun libro. Todo e posible, sobre todo o imposible. Eva Mejuto e Bea Gregores unen os seus talentos creativos para render unha intensa e emotiva homenaxe a lectura e ao seu poder para transformar o mundo.

O prohibido era excitante e aterrador ao tempo. O perigo de ser vista, o medo de que desen con ela, formaba parte dun xogo ao que Mariña estaba prendida. Coábase na mellor biblioteca do mundo, co universo enteiro para ela arrombado nos andeis. Ata que non puidese saír da aldea, ese era, sen dúbida, o único paraíso posible. Ás veces a felicidade era tal que esquecía onde estaba e o perigo que corría. Facía mal en coller «prestados» os libros? Á familia roubáranlle a casa para facer a residencia de verán do Xeneralísimo, así que estaba no seu dereito. E ese verán pasarían tantas cousas que todo cambiaría de vez na vida de Mariña, no Pazo de Meirás e, talvez, no país enteiro...

Catarina mudase desde a gran cidade a unha pequena, gris e aburrida vila, ou iso pensaba ela. Ainda por riba, o propietario da vivenda onde se instala coa sua familia e Ovidio Lema, un personaxe desprezable que se presenta as eleccions municipais polo PAI: a plataforma antianimalista que pretende acabar cos gatos da rua. Catarina ponse a traballar pola sua conta para boicotear a campana, convencida de que so ela pode salvar os animais. Pero un dia van chover gatos e Catarina decatarase de que unha persoa soa non pode cambiar o mundo, pero en boa compania pode, polo menos, intentalo.

Enfiando un ronsel de cantigas, muiñeiras, maneos e xotas, «Sei cantar e sei bailar» segue a pegada das viaxes de Dorothé Shubarth por Galicia. Neste álbum ilustrado compañaremos a musicóloga suíza do Courel á Costa da Morte, recollendo as voces das mulleres que mantiveron viva a faísca da lingua no seu cantar. Tocaremos coa pandeireteiras de Mens, cantaremos con Adolfina e Rosa Casás e bailaremos con Eva Castiñeiras para homenaxear a todas as mulleres anónimas que teceron, amaron e transmitiron a nosa música, poesía e cultura ao longo dos séculos. Elas todas son as homenaxeadas no Día das Letras Galegas 2025. O álbum, con texto de Eva Mejuto e ilustracións de Lucía Cobo, conta cun apéndice informativo e cunha web para achegarlle á rapazada, e traballar na aula, un petisco do amplo universo da poesía e da música tradicional galega: a de onte e a de hoxe.

Queco e un can vello e ronon que vive desde hai tempo na casa de Sara e Lara. Kika e unha cadela alegre e rebuldeira que acaba de ser adoptada pola parella. Queco esta aborrecido coa chegada da nova inquilina. Kika esta encantada coa nova vida e fai o posible por agradar para que non a abandonen, como xa lle sucedera no pasado. Mais as boas intencions non sempre son suficientes para evitar meter a pata ante o senor Ramon, o vecino rosmon que esta empenado en botar do edificio a familia diversa que formaron Sara e Lara. Unha novela chea de humor sobre a convivencia e o amor aos animais, que mereceu o VIII Premio Agustin Fernandez Paz de literatura infantil pola igualdade.

A vida de Begona Caamano, a autora homenaxeada nas Letras Galegas 2026, foi un fio extraordinario que se pode seguir nas paxinas desta biografia ilustrada. Desde a sua infancia inventando xogos ata converterse nunha das voces mais importantes da radio, do activismo e da literatura galega, Begona loitou sempre pola xustiza, polo galego e pola igualdade, tecendo redes de amizade e escribindo. Nas suas obras, deulles voz e puxo no centro a mulleres que a literatura deixara nun segundo plano. O fio de Begona rompeu cedo de mais, pero os fios da memoria permanecen e mantenen vivo o legado dunha figura clave na cultura galega contemporanea.

O que non se di é coma se non existise, afirmara o avó un día, e xa ía sendo hora de existir. Ata ese momento só vivira de portas para dentro. Agora xa non había marcha atrás. A cámara pedíalle que falase. "Son Álex, un mozo transexual. Abro este vlog para compartir con vós a miña vida. Quen me coñeza e estea a ver este vídeo entenderá moitas cousas, ou mesmo non comprenderá -ou non quererá comprender- nada. O distinto asusta, dá vertixe porque obriga a cuestionarse tantas cousas... E por iso fago este vídeo, porque non quero ter máis medo, nin vergoña de ser quen son." Antes de que lle dese tempo a pensar, conectou a cámara co ordenador. Vinte e dous segundos. Ese foi o tempo que tardou o arquivo en subir á rede. "22 segundos" relata, en primeira persoa, anacos da infancia e adolescencia dun mozo transexual que, desde os primeiros anos sabe -sen poñerlle etiquetas- que a súa identidade de xénero non coincide co sexo que lle asignaron ao nacer. Unha obra que busca visibilizar, desde a empatía, un colectivo de persoas historicamente silenciadas e denigradas que loita por que as leis -e a sociedade- deixen de consideralas enfermas.