Maria Canosa Blanco – författare

Megumi era unha das mellores cazadoras de estrelas da sua comunidade. As suas frechas trazaban no ceo o debuxo dun arco ate cravarse xusto no medio das estrelas pequeninas e moi brillantes para crear, enton, unha neboeira de luz. Contaba coa magnifica axuda de Turron, unha egua que galopaba lixeira coma o vento. Sobraban os dedos dunha man para contar as veces que errara no seu tiro. Era unha tiradora infalible. Mais tamen era unha fantastica amazona. Cando baixo o ceo estrelado se pegaba ao corpo de Turron, as duas avanzaban coma se fosen un so corpo, diriase que eran un centauro a caza da supernova.

A Muriel custaballe prender no sono, botaba de menos as conversas coa avoa e o tempo que pasaban xuntos. E os seus contos e os seus pasteis. E as suas limoadas. E os seus bicos maxicos que curaban calquera dor. E as suas bufandas. E a dose exacta de mel que habia que botar na cunca de leite polas noites. E o seu olor e a calor do seu corpo. Coa avoa todo era sinxelo e todo era posible. A vida de Muriel volveu mudar cando coneceu un raposo de sorriso enigmatico e a Figaro. Ganadora do Premio Merlin de Literatura Infantil 2017, Muriel foi definida polo xurado como unha historia sedutora, onde conta cada palabra; un canto a imperiosa necesidade da cor; unha aventura entranable, calida e misteriosa .

Laura ten 37 anos, un home, dous fillos, unha hipoteca, un traballo e... a vida por diante. Pero no seu traballo fanlle pagar caro o feito de ser muller. Onde esta a sua fortaleza? A fortaleza das mulleres non sempre e igual. A unhas saelle pola boca, polos brazos. A outras meteselles dentro e moveas de maneira instintiva. Hai a quen lle custa atopala, sacala a luz. Pero ao final sempre acaba por sair. As veces o detonante e o simple feito de decidir o lado do que dormes. As veces hai que deixar de resistir e require un cambio. Esta novela vaise entretecendo coas dubidas e seguridades dalgunhas mulleres. Mulleres que se unen coma nunha araneira, apertandose para protexerense. Mulleres que loitan e, as veces, ganan batallas. Non sempre.