Brussel, kort na de Eerste Wereldoorlog. Rodrigo de Saavedra y Vinent, Markies van Villalobar, is Spaans gezant. Hij is een mismaakt man, met stompjes in plaats van benen en slechts één hand. Zijn echtgenote is een aantrekkelijke jonge vrouw, die met de mismaakte getrouwd is om ongestraft overspel te kunnen plegen. Als de Markies vermoord wordt, neemt een andere man met zijn handicap zijn plaats in. Politieke en amoureuze verwikkelingen volgen. De dichter Paul van Ostaijen schreef maar heel zelden proza. "De bende van de stronk" is zijn langste verhaal, of een korte roman. Het boek verscheen postuum en wordt door kenners beschouwd als de kroon op het proza-deel van Van Ostaijens werk: een gelaagde satire over machteloosheid en machtsmisbruik, psychoanalyse en liefde. De tijdsgenoten konden er niet om lachen: zij zagen "majesteitsschennis" en "pornografie". -

In 1916 debuteerde Paul van Ostaijen met ''Music-Hall''. Het debuut trok de aandacht, want zoals de titel al beloofde: de twintigjarige Vlaamse dichter omhelsde het moderne leven. In swingende verzen beschreef Van Ostaijen het leven in een moderne stad, met zijn bioscopen en variététheaters, terwijl hij de klassieke thema''s van de poëzie (de natuur, de liefde) juist met sardonisch genoegen ondergroef. ''Music-Hall'' vertoonde nog niet de lay-out-experimenten, noch het betekenisloze klankspel uit Van Ostaijens latere werk, maar het was wel duidelijk dat deze dichter een heel eigen pad opging. -

Brussel, kort na de Eerste Wereldoorlog. Rodrigo de Saavedra y Vinent, Markies van Villalobar, is Spaans gezant. Hij is een mismaakt man, met stompjes in plaats van benen en slechts één hand. Zijn echtgenote is een aantrekkelijke jonge vrouw, die met de mismaakte getrouwd is om ongestraft overspel te kunnen plegen. Als de Markies vermoord wordt, neemt een andere man met zijn handicap zijn plaats in. Politieke en amoureuze verwikkelingen volgen. De dichter Paul van Ostaijen schreef maar heel zelden proza. "De bende van de stronk" is zijn langste verhaal, of een korte roman. Het boek verscheen postuum en wordt door kenners beschouwd als de kroon op het proza-deel van Van Ostaijens werk: een gelaagde satire over machteloosheid en machtsmisbruik, psychoanalyse en liefde. De tijdsgenoten konden er niet om lachen: zij zagen "majesteitsschennis" en "pornografie". -

In 1916 debuteerde Paul van Ostaijen met ''Music-Hall''. Het debuut trok de aandacht, want zoals de titel al beloofde: de twintigjarige Vlaamse dichter omhelsde het moderne leven. In swingende verzen beschreef Van Ostaijen het leven in een moderne stad, met zijn bioscopen en variététheaters, terwijl hij de klassieke thema''s van de poëzie (de natuur, de liefde) juist met sardonisch genoegen ondergroef. ''Music-Hall'' vertoonde nog niet de lay-out-experimenten, noch het betekenisloze klankspel uit Van Ostaijens latere werk, maar het was wel duidelijk dat deze dichter een heel eigen pad opging. -