Młode małżeństwo już na początku wspólnego życia boryka się z przeciwnościami. Jaś wyruszył na wojnę i od roku nie wraca. Kasia, która dla miłości jest gotowa na wszystko, nie potrafi dłużej czekać w bezczynności. Postanawia ruszyć na poszukiwania ukochanego męża. Jak będzie wyglądać jej podróż w wojennej zawierusze? Czy uda jej się odnaleźć Jasia całego i zdrowego?

Wzruszająca historia o miłości i poświęceniu autorstwa Janiny Porazińskiej – pisarki często nazywanej polską Astrid Lindgren.

Janina Porazińska (1882/1888 – 1971) – polska pisarka, redaktorka, tłumaczka literatury skandynawskiej oraz szwedzkojęzycznej. W 1903 roku na łamach „Wędrowca” ukazał się jej debiut poetycki. W 1917 roku założyła pismo „Płomyk”. Podczas okupacji była działaczką podziemia oświatowego i kulturalnego. Jest znana szczególnie jako autorka literatury dla dzieci. W swoich utworach często odwoływała się do polskiego folkloru. Jej twórczość tłumaczono na wiele języków. W 1955 roku została odznaczona Krzyżem Oficerskim, a w 1966 Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Była również Kawalerem Orderu Uśmiechu.

Klasyczne bajki ze zwierzętami w rolach głównych, pełne mądrości, humoru i ciepła.

W tym zbiorze przedstawione są ponadczasowe bajki ludowe, w których zwierzęta – lis, kot, żaba, koza czy zając – stają się bohaterami zabawnych, ale i pouczających historii. Każda opowieść niesie ważny morał: o przyjaźni, uczciwości, konsekwencjach złych decyzji i sile dobra. Zbiór jest doskonałą lekturą zarówno do samodzielnego czytania, jak i do wspólnego odkrywania z rodzicem. To książka, która rozwija wyobraźnię, uwrażliwia na świat przyrody i podpowiada, jak postępować w relacjach z innymi.

Dla dzieci, rodziców, nauczycieli i wszystkich, którzy chcą pielęgnować w dzieciach wrażliwość, ciekawość świata i miłość do mądrych opowieści.

Janina Porazińska (1882/1888 – 1971) – polska pisarka, redaktorka, tłumaczka literatury skandynawskiej oraz szwedzkojęzycznej. W 1903 roku na łamach „Wędrowca” ukazał się jej debiut poetycki. W 1917 roku założyła pismo „Płomyk”. Podczas okupacji była działaczką podziemia oświatowego i kulturalnego. Jest znana szczególnie jako autorka literatury dla dzieci.

Młode małżeństwo już na początku wspólnego życia boryka się z przeciwnościami. Jaś wyruszył na wojnę i od roku nie wraca. Kasia, która dla miłości jest gotowa na wszystko, nie potrafi dłużej czekać w bezczynności. Postanawia ruszyć na poszukiwania ukochanego męża. Jak będzie wyglądać jej podróż w wojennej zawierusze? Czy uda jej się odnaleźć Jasia całego i zdrowego?

Wzruszająca historia o miłości i poświęceniu autorstwa Janiny Porazińskiej – pisarki często nazywanej polską Astrid Lindgren.

Janina Porazińska (1882/1888 – 1971) – polska pisarka, redaktorka, tłumaczka literatury skandynawskiej oraz szwedzkojęzycznej. W 1903 roku na łamach „Wędrowca” ukazał się jej debiut poetycki. W 1917 roku założyła pismo „Płomyk”. Podczas okupacji była działaczką podziemia oświatowego i kulturalnego. Jest znana szczególnie jako autorka literatury dla dzieci. W swoich utworach często odwoływała się do polskiego folkloru. Jej twórczość tłumaczono na wiele języków. W 1955 roku została odznaczona Krzyżem Oficerskim, a w 1966 Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Była również Kawalerem Orderu Uśmiechu.

Klasyczne bajki ze zwierzętami w rolach głównych, pełne mądrości, humoru i ciepła.

W tym zbiorze przedstawione są ponadczasowe bajki ludowe, w których zwierzęta – lis, kot, żaba, koza czy zając – stają się bohaterami zabawnych, ale i pouczających historii. Każda opowieść niesie ważny morał: o przyjaźni, uczciwości, konsekwencjach złych decyzji i sile dobra. Zbiór jest doskonałą lekturą zarówno do samodzielnego czytania, jak i do wspólnego odkrywania z rodzicem. To książka, która rozwija wyobraźnię, uwrażliwia na świat przyrody i podpowiada, jak postępować w relacjach z innymi.

Dla dzieci, rodziców, nauczycieli i wszystkich, którzy chcą pielęgnować w dzieciach wrażliwość, ciekawość świata i miłość do mądrych opowieści.

Janina Porazińska (1882/1888 – 1971) – polska pisarka, redaktorka, tłumaczka literatury skandynawskiej oraz szwedzkojęzycznej. W 1903 roku na łamach „Wędrowca” ukazał się jej debiut poetycki. W 1917 roku założyła pismo „Płomyk”. Podczas okupacji była działaczką podziemia oświatowego i kulturalnego. Jest znana szczególnie jako autorka literatury dla dzieci.