Teresa Gonzalez Costa – författare

Raymond era un apaixonado da bicicleta e experto na apertura de todo tipo de cadeados. Membro dunha familia de saltimbanquis, a sua ilusion era participar nunha gran carreira ciclista, razon pola que era capaz de pedalear todo o dia sobre "e;Vancouver"e;, a sua bicicleta azul e vermella. Cando chegou a nova vila amigou axina con Elias Brimaran, que traballaba no estaleiro familiar e a quen todos os deportes ao aire libre lle encantaban. Xaora, os dous amigos quedaran abraiados ao veren como Valentina aprendera tan rapido a andar e facer acrobacias sobre a sua "e;Celifera"e;, progresando sobre a bicicleta a unha velocidade que ninguen imaxinara nunca. Precuela de "e;A filla do ladron de bicicletas"e;, Premio Merlin de Literatura Infantil 2010, esta novela consolida un mundo asombroso de fantasia, cheo de humor e tenrura.

A aparicion dun mozo inconsciente nunha reserva de aves a noite do Samain coincide cunha serie de fenomenos estranos que se empezan a dar na vila. Os despoxos de paxaro aparecen polos caminos, escoitanse chios arrepiantes e hai cortes de luz inexplicables. A sombra dun terrible ser mitoloxico emerxe das tebras, ao tempo que un especulador de terreos asegura ter a solucion a todos os problemas. Celeste, a filla do ornitologo e mais dunha investigadora da mitoloxia das aves, vai tentar descubrir que hai detras de todo o que esta a pasar. Que se repita ou non a traxedia que tivo lugar poucos anos atras depende talvez da memoria que algunhas persoas valentes gardan do tempo en que as catro pedras con nome de paxaro eran veneradas.

Nunha encrucillada de caminos Leopolda Dieguez contalle a Gran Gogol a historia de Daniel, un neno que quere ser superheroe. Unha tarde sae a rua en busca de aventuras coa sua capa e cun colgante en forma de sol. Non imaxina que esta a piques de comezar unha viaxe emocionante ao lado de Virxilia, a nena de Vila Ambrosia. O mundo das abellas maxicas de Eiramae esta en perigo, pero que pode facer un superheroe que non soporta os insectos, por moi maxicos que sexan?

Leopolda Dieguez contalle a Gran Gogol a historia da nena que queria saber onde fora parar o mar que antes rodeaba a vila, e do monstro que construiu un muro para que a auga salgada non volvese chegar ata ali. Falalle da terrible condicion que o monstro lle esixe a quen queira atravesar o muro. Gran Gogol escoita con atencion, porque se cadra iso e o mellor que pode facer alguen que esta pechado no alto dunha torre... Unha nova historia da viaxeira Leopolda Dieguez, fascinante narradora e facedora de artes maxicas.

Un medico psiquiatra, o doutor E. Laconte, publica o diario deixado por un dos seus pacientes, Jeremias, un restaurador de imaxes de santos. Unhas paxinas dactilografadas nas que este restaurador de reliquias, un home extremadamente sensible, que podia sentir e ver cousas que polo xeral permanecen invisibles para os demais, relatan a sua vivencia atlantica , os acontecementos nos que se viu mergullado cando foi chamado a avaliar o estado no que se atopan os santos da ermida dunha vila marineira, cuxo nome desconecemos, mais da que sabemos que fora famosa pola caza de baleas. Os santos nunca dormen actualiza mitos e lendas de noso coa intencion de esculcar na procura da identidade e da descuberta real do pasado. Unha novela enraizada nun universo literario e biblico moi rico, cheo de simbolismo, onde se reflexiona sobre o que e distinto e diferente, sobre os modos de exercer o poder ou sobre as dimensions da solidariedade e do amor.

Serafina, que e filla dun ladron de bicicletas, vive coa sua tia, dona Perfecta, nunha vila marineira. A sua maxima aspiracion e ser equilibrista nun circo con Celerifera, a bicicleta coa que consegue abraiar, e cara a iso van enfocados todos os seus esforzos, aos que non seran alleos nin a axuda do vello Elias nin as dificultades que lle ocasionan a panda de Martino o Bravo. O xurado da XXV edicion do Premio Merlin de Literatura Infantil outorgou o seu reconecemento a esta primeira novela de Teresa Gonzalez Costa salientando "e;a perfecta combinacion de tenrura e humor dunha historia cuxo fio condutor e unha bicicleta que se converte en personaxe, a beira da protagonista, e que guia con eficacia o desenvolvemento da historia"e;. A filla do ladron de bicicletas foi ilustrada por Jacobo Fernandez Serrano e recomendada para lectores de 11 anos en diante.