Este libro conta a vida apaixonante dun home libre e bondadoso e o seu tempo, o dun pais sometido as pulsions mais extremas. Entre 1899 e 1981, a de Rafael Dieste foi unha existencia entre as palabras, o mellor espello da realidade. Como escritor total, e mentres as circunstancias o obrigaban a exercer de soldado, xornalista ou profesor, viviu a Galicia onde o galeguismo loitaba por erguer a bandeira da identidade e a Espana onde o entusiasmado intento dunha sociedade moderna tomou forma efemera de Republica. A Guerra Civil (que el fixo comprometido coa causa da legalidade) e o exilio posterior (que o levou a Bos Aires, Cambridge e Monterrey) dificultaron a sua traxectoria e frearon a sua proxeccion publica. Mais el, unido desde 1934 e para sempre a Carmen Munoz, non deixou que nada estorbase a sua entrega as letras. Nun mundo en debate ideoloxico permanente, e moitas veces encarnizado, de Rafael Dieste quedou o exercicio irrenunciable do libre pensamento. Tamen unha vida sen tacha a que Luis Rei Nunez nos propon volver os ollos nunha moi amena biografia escrita desde o caudal dos datos e unha xustificada admiracion.
