Door grensoverschrijdende uitwisselingen floreerde de katholieke drukpers in de kerkprovincie Kamerijk in de zestiende en zeventiende eeuw als nooit tevoren. De kerkprovincie ontstond in 1559 en verenigde de Franstalige gewesten in het zuiden van de Habsburgse Nederlanden, vandaag verspreid over Frankrijk en België. Grenzend aan de Kanaalkust, Frankrijk en het Heilig Roomse Rijk, was de regio een grens- en doorreisgebied tussen de Britse Eilanden, Frankrijk, de Nederlanden en Duitstalige landen. Door haar centrale ligging en als vroeg bolwerk van de katholieke hervorming ontpopte ze zich ook tot een aantrekkelijk vluchtoord voor katholieken uit omliggende streken. Aan de hand van de methode van de transregionale geschiedenis onderzoekt dit boek het aandeel van grensoverschrijdende contacten, mobiliteit en transfers in de ontwikkeling van een uiterst productieve en innovatieve religieuze boekproductie. De kerkprovincie Kamerijk treedt daarbij naar voren als een gebied met een onverwacht centrale positie in de uitwisseling van katholieke teksten in het vroegmoderne Europa.
