An Alfaya – författare

Elsa, unha moza de dezaseis anos, vive asfixiada nun ambiente poboado de segredos familiares procedentes dun pasado escuro. A corda tensa dos silencios rómpese cando ela remexe neles, e fai que as voces das mulleres da casa, Amadora, Esperanza e Florinda, caladas durante moito tempo, revelen misterios que atinxen aos homes das súas vidas, Xuliano, Fernando, Bieito e Rafael, nunha tentativa de recuperar a dignidade perdida polas miserias da Guerra Civil. Nesa época quedou ancorada unha presenza ausente, Sagrario, que sen estar, paira pola vivenda como unha sombra descalza. An Alfaya mereceu o PREMIO LAZARILLO DE LITERATURA XUVENIL 2005 con esta emocionante e descarnada novela sobre a recuperación da dignidade das mulleres e a necesidade de esculcar no pasado para facelo.

Lucia, a piques de iniciar os estudos de xornalismo, vai rememorando nunha viaxe en tren a sua relacion con Soa, unha esmoleira a quen coneceu cando pretendia deter unha vaga de insolidariedade cos indixentes que se produce no seu barrio. Illa Soidade e unha novela iniciatica que nos descobre unha vida marcada pola paixon e a soidade, con reflexions sobre a autonomia persoal e o respecto polo diferente. Afastandose de topicos e concedendolle voz a persoas que tenen o seu propio espazo nunha sociedade que habitualmente as silencia, a novela retrata o mundo da indixencia, da mendicidade, dos sen teito, dos esmoleiros, dos vagabundos. Cada unha destas persoas e unha illa deshabitada que vai conformando arquipelagos de soidade. Lucia procura nesta escuridade un pouco de luz para todas elas.

Sentiches discriminacion algunha vez polo teu aspecto, a tua orixe ou a tua orientacion sexual? Serias quen de desprazarte a diario pola tua cidade nunha cadeira de rodas? Imaxinas ter un pai maltratador? Anton, Runa, Carla, Amina e Nico son adolescentes que viven en primeira persoa algunha destas situacions. Deciden acudir ao Centro Civico do seu barrio seguindo o consello dos adultos nos que confian. Non se conecian, mais a caron de Sandra, unha traballadora social que conduce os encontros, as suas voces alzanse de xeito testemunal amosando a sua vulnerabilidade. Non obstante a coordinadora arrastra feridas pendentes de cicatrizar que a fan dubidar da sua capacidade profesional cando se atopa fronte ao Grupo. Unha novela onde os personaxes se ispen emocionalmente da man de An Alfaya.

A Carlo e a Nicola, dous irmans inseparables, gustalles pescudar no firmamento, sobre todo a choiva de estrelas da noite das Perseidas. Nicola, o maior, fixose soldado, alistouse no exercito profesional con tan mala fortuna que o deron por desaparecido nunha mision humanitaria na que participaba nun pais en guerra. Dende enton, Melchor e Margarita, os seus pais, non perderon nunca a esperanza de que algun dia regresase. Agardaban celebralo cunha torta de amendoas, a favorita de Nicola, das que a avoa Natividade preparaba todos os dias ao ritmo dunha rancheira. Pola sua banda, Carlo tomou unha decision: pechariase na terraza ata que volvese o seu irman.

Partindo da imaxe da escultura de Francisco Leiro situada na Porta do Sol de Vigo a autora crea un mundo de fantasia. "e;!Sireno, Sireno!"e; e o relato, en primeira persoa, dun neno que acaba de sufri-la perda do pai por mor dun accidente de trafico e non pode comunicarse coa nai, unha vendedora de enciclopedias, porque ela non e quen de sair do seu illamento. O neno refuxiase nun mundo onirico, no que o debuxo e a unica via de escape, pero so pinta en branco e negro porque vive nun mundo gris; nesa situacion. A descuberta do Sireno, unha estatua deforme que se eleva nunha praza da sua cidade, esperta emocions intensas e contraditorias no seu interior. A partir de enton, sofre unha identificacion fantasiosa que o axudara a caminar na procura das cores. En palabras de An Alfaya, a autora, "e;o Sireno servelle o protagonista de escusa para sair da escuridade na que quedou preso trala morte do pai e descubre nela a beleza do deforme como aposta persoal"e;. Unha fermosa historia, merecedora do Premio Merlin de 1997, que e un reflexo dun alma infantil sensible. Unha historia escrita co corazon, que a autora recomenda lela tamen co corazon, que aposta por afondar nas vivencias e nos sentimentos.