Feyyaz Yigit – författare

"Baskasina ait bir memnuniyetin g?lgesinde dinlenemezsiniz." Elinizdeki eser M.? 8000'lerde dilden dile anlatilan epik bir destan olabilirdi. O durumda tanrilar, kahramanlar, mucizeler ve b?y?k yikimlarin ?yk?s?n? okumayi bekleyebilirdiniz. Aslinda "8-9 Senedir Kendimi Iyi Hissetmiyorum"da bunlarin hepsi var. Yalnizca olaylar g?n?m?zde, belirsiz bir kentin belirsiz bir sokaginda yer alan "Thunder & Shadows" isimli bir kahvehanede ge?iyor. Kahramanlari da Ekrem, Mustafa, Sezer, Ismet, Masis ve Ikbal. "Abi izin versen anlatacagim. Demem o ki ?nce s?yle d?s?nd?m, acaba salonda bir hanim ?alissa ?ok sik g?z?kmez mi? Sonra dedim, tabii ki sahane bir sey olur. Arkasindan aklima bu arkadasim geldi. Her t?rl? etnik yapiya ve inanca ?ok saygili olan Thunder & Shadows'a siyahi bir hanim daha ?ok yakisir diye d?s?nd?m." D?nyanin en sa?ma mekaninda, birbirinden acikli karakterler etrafinda akip giden bu hikaye bizi hem g?lmekten dehsete d?s?r?yor hem de mikroskobik yasamlarimiza d?r?st?e bakmaya ?agiriyor. "En azindan vicdanim rahat mi? Ben, en azindan dogru olani mi yaptim? Bu da yetmiyor degil mi? O zaman, yerimde kim olsa ayni seyi mi yapardi? Insanin kendisiyle ayni fikirde olamamasi ne fena." B?t?n enerjisini "iyi" ve "dogru" olani yapmak i?in harcayan, ancak ifrata ka?ip b?sb?t?n deliren ve en sonunda birbirinin i?ine lagimlar akitan insanlarin dramini ?ok tanidik bulacaksiniz. "Bir ?oban gibi g?d?yordum Mithat abinin hislerini. Onu erkenden uyandiran sikintilari, benim ?ok degerli koyunlarimdi sanki. Kiz kardesiyle ilgili kaygilarina kaval ?aliyordum. Fazla ?z?lecegi bir konuya degerse dilim, hemen yolluyordum i?imdeki sinsi k?pegi. Hem onu kurtariyordum hem de kendi k?pekligimi."

Feyyaz Yigit, daha ilk eserinde edebiyat ustalarinin uzun yillar i?inde eristigi bir mahareti kazanmis g?r?n?yor. Donuklugun i?indeki hareketi, sa?maligin i?indeki sagduyuyu, siradanligin insana umut veren mucizesini ve beklenmeyen seyleri aslinda nasil da bekledigimiz bize zahmetsizce sergileyiveriyor. Elinizdeki kitap, paraya ?ok sikisildiginda babaannenin cebe sikistirdigi y?kl? miktardaki har?ligin yarattigi duyguyu hatirlatiyor: sevin? ve daha fazlasina duyulan utanmaz ihtiras- Aziz Kedi Hayatimin t?m?ne "oldugu kadar" ismini verdim. ?yle g??l? bir zirh ki "oldugu kadar". Her zaman ve her seye, gerekli veya gereksiz s?yleyiver gitsin. Kendi kendine durdugun yerde arka arkaya bes bin kere s?yle istersen. Tanidigim ve tanimadigim herkes, biliyorum ki oldugu kadariyla yetiniyor. D?nya ?irkin bir yer olsun istiyorsan, "oldugu kadar" ?irkindir. Birisini ?ok mutlu etmek istersen eger, "oldugu kadar" mutlu edersin onu. Oldugu kadari seni rahatsiz ediyorsa, ona yine oldugu kadar itiraz edebilirsin. "Oldugu kadar", d?nyadaki b?t?n sorulara verilebilecek en g??l? cevaptir. Ama yine de hi?bir zaman "TAM" olarak tatmin edemez kimseyi. ?z? geregi yine "oldugu kadar " tatmin etmek zorundadir. Tam degilse eksiktir, eksik "oldugu kadar" tamdir.