Ramon Caride – författare

Tres mulleres coinciden na sala de espera de Urxencias do CHUS de Compostela unha madrugada calquera. Este imprevisto azar vai ter consecuencias impensadas en cada unha delas. Son veteranas de moitas guerras psiquicas, e levan sufrido agresions fisicas, sociais e farmacoloxicas. Con todo, non se consideran vitimas, cousas pasivas que se deixan facer e desfacer, e pelexan acotio para chegaren a ser quen queren. Son superviventes. Neste tempo de crise enquistada -unha era marcada polas ditaduras produtivas, consumistas, toxico-pornograficas e tamen pola das redes sociais-, a demolicion dos prototipos de xenero e a construcion da propia identidade sexual e afectiva son cavorcos que poucos se atreven a ollar ate o seu fondo. Mais a vida e un exercicio de funambulismo, mesmo que non nos decatemos. Andamos sempre en precario equilibrio riba dun cabo moi estreito, ao bordo da caida libre no baleiro. E cando miras moito tempo ao abismo, o abismo tamen mira dentro de ti. Chamademe Xanax!

Maria, Frida, Nursa e Xeria, as catro musicas ambulantes que cantan en feiras, festas e romarias, vense implicadas nun estrano misterio. Unhas zocas moi novinas, penduradas no alto das arbores, semellan querer avisalas de algo importante. O novo camino que empezaran deste xeito vainas levar a viaxes inesperadas, perigos mortais, feitizos insolitos, dilemas vitais e probas asombrosas que as mudaran para sempre. Nada resultara ser o que pensaban, mais elas non se acovardan. Nesta historia hai contos familiares, hai contos desconecidos e hai contos revirados. E tamen cantos e cantigas. As mozas desta historia non agardan que vena ningun principe a salvalas, porque elas saben defenderse soas.

Para Said y Sheila es muy sospechoso que haya tan poca información disponible sobre el supercereal SC-1, la planta que se supone que acabará con el hambre en el mundo. ¿A qué viene tanto secreto? ¿Tendrán algo que ver con esto las inquietantes noticias de plantas que arrasan campos de cultivo en Argentina? Said y Sheila no piensan quedarse de brazos cruzados: pretenden llegar al fondo de este turbio asunto...

Unha videochamada ia mudar a vida de Said e Sheila para sempre. Levaban semanas sen intercambiar impresions des que Said se instalara en Suiza, onde vivia con Irina e traballaba nun laboratorio de investigacion. Os tres amigos foran convidados a participar na inauguracion dun gran centro comercial en Bambari, na Africa Central, o maior complexo do continente, un acontecemento global ao que iria moita xente famosa de diferentes ambitos. Todo o que pasou logo foi algo raro, que non era o esperado nin remotamente, para unha viaxe de lecer, algo que non lles cadraba e que os obrigara a comprometerse e asumir riscos. O camino da Estadea e a aventura final de Sheila e Said, culminando a serie futurista de tematica ecoloxica iniciada hai duas decadas con Perigo vexetal, unha saga que xa ten catro entregas anteriores publicadas na coleccion Merlin de Xerais.

A comezos da década de 1980, Ric Ocasek, cantante de The Cars, dicía: «Os coches mudaron as nosas vidas, a xente fai o amor, nace e morre dentro deles. Ás veces mesmo chegan a conducilos.» Así acontece hoxe coas máquinas: dos ascensores á intelixencia artificial, dos drons aos videoxogos, dos escáneres cerebrais ás cámaras ocultas. Obsérvannos até facernos transparentes. Non hai segredos para elas. Invadiron as familias, a saúde, a reprodución, as relacións persoais, toda a intimidade. Mesmo os soños. Adiantan as nosas necesidades e decisións, coñecen todo de nós... Mais, que sabemos nós delas? Singamia 1.1 (Queridas máquinas) culmina a triloxía AKTUAL de Ramón Caride coa vertixe dun futuro presente. Moitos dos acontecementos destes relatos, así como o xeito en que suceden, non serían posibles hai cinco anos. Só hai que mirar ao noso redor para poder ver o que temos diante dos ollos.

En tempos remotos, as princesas vivian fechadas en torres mentres agardaban a chegada de principes con sangue azul. As pandeireteiras, pola contra, tinan que buscar a vida polos caminos... Con todo, nin moitas das mulleres se resignaban ao seu destino nin todas as princesas se conformaban con non poder ver o mundo cos seus propios ollos. Ainda que daquela habia homes ruins nas encrucilladas e nas tabernas, ou en pazos baixo da terra, tamen habia mozas que loitaban para poderen ser elas en liberdade. Esta e unha historia que fala de princesas rebeldes e de musicas ventureiras, que nos lembra que non todos os contos son exactamente como nolos contaban.

Nas súas vacacións en Bangladesh, o xornalista audiovisual Eduardo Morán conseguiu facerse coas impactantes imaxes do suplicio ao que foi sometida unha rapaza de catorce anos condenada por un tribunal local islámico. Tras o terremoto e o accidente da central nuclear, que provocou centos de mortos, no pavillón de Ivate amoréanse un millar de refuxiados que intentan protexerse dos efectos do escape radioactivo. Des que Gustavo foi diagnosticado de «deterioración neuronal progresiva», a súa dona, Carme, e o resto da súa familia viven en vilo. U-los remedios contra o mal de Alzheimer? Como xa fixera en Exogamia 0.3, Ramón Caride reúne relatos, non estritamente literarios, sobre problemas decisivos para a humanidade ante os que ninguén pode quedar alleo: a violencia sobre as mulleres, a enerxía nuclear, a doenza do Alzheimer e a investigación médico-farmacéutica.

É unha novela clásica de aventuras ambientada no ano 2075, entre Galicia, Arxentina e Suiza. Dous irmáns orfos, Sheila e Said, de 10 e 12 anos respectivamente,póñense en contacto cos "rapaces do pasado" para contarlles unha extraordinaria aventura. Viven nun muiño da parroquia de Loreda e descobren, gracias á rede informática universal, un plano para domina-lo mundo, e loitarán ó longo de toda a novela para contrarrestalo. Escrita alternativamente en primeira persoa por cada un dos protagonistas, axiña descubriremos que a existencia dunha nova planta alimenticia, o supercereal SC-1, obtido por manipulación xenética, vai se-lo eixo de toda a trama. Un supercereal creado por procedementos biotecnolóxicos que está deseñado para substituir outras plantas como o trigo, o centeo, o millo ou o arroz que eran, ata daquela, a base da alimentación humana. Ó redor desta noticia comezan a aparecer novas informacións que os alertarán sobre unha posible ameaza.