Ornela Musabelliu – författare

Numri i Pranverës 2023 i Revistës Letrare.

Në këtë numër:

Intervistë: Mehmet Elezi: Duke shkruar, shumëfishoj botën dhe veten, nga Arbër Ahmetaj.

Poezi: Agron Tufa. Adrienne Rich (përk. Rielna Paja). Enkeleda Kambo. Miltos Sahturis (përk. Eleana Zhako). Azgan Berbati. Sabit Gecaj. Pierre Alain Milhit (përk. Arbër Ahmetaj)

Prozë: Ivan A. Bunin, Romani i gungaçit, Rinia, Dashuria e parë (përk. Agron Tufa), Arbër Selmani, Trupi im. Omar Muhamed Al Amoudi, Tregim dhe poezi (përk. Elmaz Fida). Nuri Plaku, Qilimi i djegur, Kortezhi i qenve. Kliton Verli, Në arkipelagun maltez, Sevdail Zejnullahu, Ishulli i kërpudhave. Arbër Ahmetaj, Fjalimi. Dritan Kiçi, Fustan për zana.

Kujtesë: Anton Pashku, Një kallëzim pa lidhje, por në mënyrë dëftore. Edi Shukriu, poezi.

Kritikë: Agim Baçi, Pikëpyetjet e pashmangshme të "zërit në heshtje".

"Lëpihet qelqesh hën'' e zbehtë.

Ç''po mih një kthetër në sepet.

Këtu, pa kthyer tash sa vjet,

në shpi të nanës mbetun shkretë,

kush paska hyrë? Kush do të jetë,

që mih kjo kthetër në sepet?"

Agron Tufa, Baladë

"Kujdesesha për vreshtin e kopshtit dhe zieja raki me rruaza, por ti e çoje në lokale dhe e ndërroje me vodkë. Qeshja dhe ngushëllohesha nga gjesti yt unik. Një burrë që nuk e tradhtonte pijen e tij, nuk mund ta tradhtonte as gruan. Dhe kjo më bënte të lumtur."

Nuri Plaku, Qilimi i djegur

"Kam shkatërruar gjëra të mëdha

me duart e mia,

i kam djegur veç se kisha mall për zjarr"

Azgan Berbati, Dëshira të djegura

"Kush është zot më i madh:

unë që flas shumë, apo ti që hesht bukur?"

Sabit Gecaj, Zotët

"Thash se ike, zan!".

"Ku me shku, trim? Nuk më len zemra jote. Ajo asht n''kafaz, po un jam robinë", dhe hapi krahët e ia zgjati koshin e vogël, thurur me degëza të njoma molle me gjethe e lule. Brenda, mbi një tufë të 

fokëve të saj të arta, pulitej zemra e tij. 

"Po e l''shova, ti fikesh trim! Të dhash fjalën se po ta kthej kur t''me sjellish teshat e t''me bash nanë".

Dritan Kiçi, Fustan për zana

"Trëndafila dhe qiparisa" nga Ornela Musabelliu është një koleksion magjepsës tregimesh që ndërthuren mes bukurisë dhe kompleksitetit të emocioneve njerëzore, të vendosura në sfondin e një kopshti mistik. Botuar në mars 2024, ky libër përmban tregime për dashurinë, humbjen dhe kalimin e pashmangshëm të kohës, duke portretizuar personazhe aq të ndryshme sa edhe flora brenda një kopshti të magjepsur.

Në zemër të tij, "Trëndafila dhe qiparisa" eksploron lidhjet e thella njerëzore që formohen dhe provohen nëpër kohë, të ndërtuara mbi ndjenja të sinqerta dhe përballur me të papriturat e jetës. Çdo tregim rrëfen për individë që përpiqen të gjejnë vendin e tyre në një botë që shpesh herë mund të jetë aq e bukur sa edhe e egër, duke reflektuar mbi domethënien e të jetuarit dhe të vlerësuarit të çasteve të vogla që formojnë tapetin e ekzistencës njerëzore.

Përmes një retorike magjepsëse, Musabelliu krijon metafora të fuqishme për kontrastet e jetës - bukurinë dhe dhimbjen, gëzimin dhe trishtimin, rininë dhe plakjen - duke na kujtuar se të dyja mund të ekzistojnë pranë njëra-tjetrës, duke ushqyer dhe duke i dhënë formë rrugëtimit tonë.

"Trëndafila dhe qiparisa" është jo vetëm një dëshmi e aftësisë së Musabelliu për të rrëfyer histori që prekin thellësisht, por edhe një ftesë për lexuesin që të reflektojë mbi të bukurën dhe kompleksitetin e natyrës njerëzore dhe marrëdhënieve që na mbështjellin. Ky libër është një shtesë e çmuar në letërsinë shqipe, duke pasuruar peizazhin kulturor me një zë unik.