Dritan Kiçi – författare

Numri i Pranverës 2023 i Revistës Letrare.

Në këtë numër:

Intervistë: Mehmet Elezi: Duke shkruar, shumëfishoj botën dhe veten, nga Arbër Ahmetaj.

Poezi: Agron Tufa. Adrienne Rich (përk. Rielna Paja). Enkeleda Kambo. Miltos Sahturis (përk. Eleana Zhako). Azgan Berbati. Sabit Gecaj. Pierre Alain Milhit (përk. Arbër Ahmetaj)

Prozë: Ivan A. Bunin, Romani i gungaçit, Rinia, Dashuria e parë (përk. Agron Tufa), Arbër Selmani, Trupi im. Omar Muhamed Al Amoudi, Tregim dhe poezi (përk. Elmaz Fida). Nuri Plaku, Qilimi i djegur, Kortezhi i qenve. Kliton Verli, Në arkipelagun maltez, Sevdail Zejnullahu, Ishulli i kërpudhave. Arbër Ahmetaj, Fjalimi. Dritan Kiçi, Fustan për zana.

Kujtesë: Anton Pashku, Një kallëzim pa lidhje, por në mënyrë dëftore. Edi Shukriu, poezi.

Kritikë: Agim Baçi, Pikëpyetjet e pashmangshme të "zërit në heshtje".

"Lëpihet qelqesh hën'' e zbehtë.

Ç''po mih një kthetër në sepet.

Këtu, pa kthyer tash sa vjet,

në shpi të nanës mbetun shkretë,

kush paska hyrë? Kush do të jetë,

që mih kjo kthetër në sepet?"

Agron Tufa, Baladë

"Kujdesesha për vreshtin e kopshtit dhe zieja raki me rruaza, por ti e çoje në lokale dhe e ndërroje me vodkë. Qeshja dhe ngushëllohesha nga gjesti yt unik. Një burrë që nuk e tradhtonte pijen e tij, nuk mund ta tradhtonte as gruan. Dhe kjo më bënte të lumtur."

Nuri Plaku, Qilimi i djegur

"Kam shkatërruar gjëra të mëdha

me duart e mia,

i kam djegur veç se kisha mall për zjarr"

Azgan Berbati, Dëshira të djegura

"Kush është zot më i madh:

unë që flas shumë, apo ti që hesht bukur?"

Sabit Gecaj, Zotët

"Thash se ike, zan!".

"Ku me shku, trim? Nuk më len zemra jote. Ajo asht n''kafaz, po un jam robinë", dhe hapi krahët e ia zgjati koshin e vogël, thurur me degëza të njoma molle me gjethe e lule. Brenda, mbi një tufë të 

fokëve të saj të arta, pulitej zemra e tij. 

"Po e l''shova, ti fikesh trim! Të dhash fjalën se po ta kthej kur t''me sjellish teshat e t''me bash nanë".

Dritan Kiçi, Fustan për zana

f I Were a Boy (Albanian: Sikur t''isha djalë) is an Albanian epistolary novel written by Haki Stërmilli in 1936. Written mostly in a form of diary entries it documents the struggle of the young female protagonist Dija to adjust in an Albanian patriarchal society, which was common during the time the novel was written in. Originally the novel was written in Gheg dialect. This publication is a translation into modern Albanian by Dritan Kiçi.