Anxo Angueira – författare

Despois de Cantares gallegos (1863), Follas novas (1880) e En las orillas del Sar (1884), esta entrega, que recolle o resto da producion poetica de Rosalia de Castro, acaba por completar un conxunto lirico extraordinario que converte a autora nun referente contemporaneo da literatura europea. La flor (1857), A mi madre (1863) e o conxunto da sua poesia dispersa e traducions, entre o que hai verdadeiros tesouros poeticos, enriquecen e completan un proxecto de solida envergadura e acaban de perfilar con sorprendentes achegas unha figura unica e irrepetible das letras galegas e espanolas. Anxo Angueira, profesor da Universidade de Vigo, escritor e ensaista, ademais dos seus estudos sobre Mendez Ferrin ( A espiral no espello. Bretana, Esmeraldina e o sistema literario galego ), ven centrando as suas investigacions no Rexurdimento (Rosalia de Castro, Curros Enriquez e Fernandez Morales) e nas suas orixes (o Padre Sarmiento). Esta edicion critica de La flor, A mi madre, poesia dispersa e traducions ofrece, ademais dun longo estudo introdutorio, un detallado repertorio de notas sobre os textos e pormenorizados comentarios de cada un dos poemas.

A figura e mais a obra de X. L. Mendez Ferrin son determinantes na historia da Galicia contemporanea. No caso da sua poesia achamos un rio de longa e as veces accidentada singradura, especialmente por causas politicas durante o periodo franquista, que aqui se detallan. Comeza con Voce na neboa (1957), que nos descobre de xeito embrionario os principais caminos do poeta, e prosegue con Antoloxia popular (1972), poesia civica asinada por Heriberto Bens, poeta heteronimo do noso autor desde Poesia enteira de Heriberto Bens (1980). A publicacion en 1976 de Con polvora e magnolias e un antes e un despois na historia da literatura galega contemporanea pola apertura de horizontes que incorpora e ao seu ciclo poetico compre engadir en O fin dun canto (1982). En 1994 Estirpe supora un importante xiro estilistico e tematico, mentres que Contra Maquieiro (2005) sera un mais ala que pecha o conxunto. Polo medio ainda outras obras moi relacionadas coa expresion plastica Homes e illas (1986), Morte de Amadis (1989), Erotica (1991), O outro (2002) e Albh (2007). Neste volume incluese tamen a sua poesia dispersa, que en parte fora xuntada polo autor en Era na selva de Esm (2004). Anxo Angueira, profesor da Universidade de Vigo, escritor e ensaista, fixo a sua tese sobre Bretana, Esmeraldina de Mendez Ferrin e a edicion critica da poesia de Rosalia de Castro. Esta edicion da poesia do autor ourensan ofrece un longo estudo introdutorio, asi como un detallado repertorio de notas de cada poema.

Despois de "e;Cantares gallegos"e; (1863) e o remuino que esta obra supuxo, Rosalia de Castro da un paso decisivo no proceso de emerxencia do campo literario galego con "e;Follas novas"e; (1880). O seu lirismo intrasubxectivo e radical, lonxe do romanticismo convencional, a nova flexion realizada da alegoria nacional de Galicia e a renovada concepcion estetica e autonoma do feito literario acaban por selar o vigor da literatura en galego e testemunan a apertura de horizontes do proxecto que Rosalia de Castro lideraba. Todo fai que "e;Follas novas"e; sexa considerada unha das grandes referencias da poesia galega de todos os tempos. Anxo Angueira, profesor da Universidade de Vigo, escritor e ensaista, ademais dos seus estudos sobre Mendez Ferrin ("e;A espiral no espello. Bretana, Esmeraldina e o sistema literario galego"e;), ven centrando as suas investigacions no Rexurdimento (Rosalia de Castro, Curros Enriquez e Fernandez Morales) e nas suas orixes (o Padre Sarmiento). Esta edicion critica de "e;Follas novas"e; ofrece, ademais dun longo estudo introdutorio, un detallado repertorio de notas sobre os textos e pormenorizados comentarios de cada un dos poemas. Imaxe de cuberta: retrato de Modesto Brocos, Fundacion Rosalia de Castro.

Despois de Cantares gallegos (1863) e Follas novas (1880), En las orillas del Sar (1884) e un salto adiante e definitivo por parte da autora a hora de situarse na literatura moderna europea, na Weltliteratur . Contrariamente a vision da obra como unha dimision, demostrase aqui o seu intenso caracter nacional galego, tanto no historico-politico, como no cultural ou literario. O Sar da Terra de Iria e de Compostela-Conxo e o rio da vida da autora e mailo rio da sua literatura. Agora que se apaga e que remata, Rosalia edifica unha extraordinaria arquitectura lirica e formal para o acabamento, para as suas voces e os seus limites, para as suas dubidas e abismos. En las orillas del Sar e final e cume dunha escritora extraordinaria. Anxo Angueira, profesor da Universidade de Vigo, escritor e ensaista, ademais dos seus estudos sobre Mendez Ferrin ( A espiral no espello. "e;Bretana, Esmeraldina"e; e o sistema literario galego ), ven centrando as suas investigacions no Rexurdimento (Rosalia de Castro, Curros Enriquez e Fernandez Morales) e nas suas orixes (o Padre Sarmiento). Esta edicion critica de En las orillas del Sar ofrece, ademais dun longo estudo introdutorio, un detallado repertorio de notas sobre os textos e pormenorizados comentarios de cada un dos poemas.

Rexurdimento: a palabra e a idea repensa e cuestiona o modelo historiografico vixente que se lle ven aplicando tanto a literatura do XIX como en xeral a historia cultural e politica galega contemporanea. Para iso estudase a xenese do modelo historiografico que esta detras do concepto (a Renaissance de Jules Michelet), asi como a evolucion e cronoloxia da palabra rexurdimento e o seu triunfo relativamente recente, xunto coa expresion Seculos escuros , sobre outras alternativas. Para isto, partese do modelo critico Le mot et l'idee de Lucien Febvre, xa aplicado en Italia e Cataluna os conceptos de Risorgimento e Renaixenca , movementos cos que o Rexurdimento se compara. Do mais revelador e o estudo do periodo 1916-1936, do que o profesor Anxo Angueira ofrece novas conclusions a luz da singular peripecia tanto da palabra rexurdimento como da idea e do modelo que leva aparellados, a partir especialmente da analise das obras de Antonio Villar Ponte, Vicente Risco e os daquela mocinos Carballo Calero e Fernandez del Riego. Tamen o e o estudo que se fai do topico que vincula o Rexurdimento co romanticismo e o papel de Sarmiento, clave na emerxencia politica, cultural e literaria da Galicia contemporanea.

Rosalia de Castro contribuiu como ningun outro autor ou autora do seu tempo na xenese e afirmacion do sistema literario galego contemporaneo. A publicacion de Cantares gallegos en 1863 supuxo un remuino decisivo na sua obra, pero tamen un golpe estratexico de enorme transcendencia para o futuro das letras galegas. Era o primeiro libro escrito integramente en galego e nel se continan as claves da alegoria nacional da Galicia contemporanea, logo redimensionadas en Follas novas, obra coa que acabou por selar o vigor e a fortaleza do incipiente sistema. A importancia deste libro e desta data e sublinada historicamente cando a Real Academia Galega decide escoller o 17 de maio, en coincidencia co centenario da sua publicacion, para instaurar o Dia das Letras Galegas. Anxo Angueira, profesor da Universidade de Vigo, escritor e ensaista, ademais dos seus estudos sobre Mendez Ferrin (A espiral no espello. Bretana, Esmeraldina e o sistema literario galego) ven centrando as suas investigacions no Rexurdimento (Rosalia de Castro, Curros Enriquez e Fernandez Morales) e nas suas orixes (o Padre Sarmiento). Esta edicion de Cantares gallegos ofrece, ademais dun longo estudo introdutorio, un detallado repertorio de notas sobre os textos e pormenorizados comentarios de cada un dos poemas.